Homilie bisschop H. Woorts op Ariënszondag (zo. 22 A) – Maarssen, 30 augustus 2026
Opening studie- en vormingsjaar Ariënsinstituut
Wellicht zou mgr. Alphons Ariëns de eerste zijn om ons er nu aan te herinneren
dat het dit jaar 800 jaar geleden is dat de heilige Franciscus van Assisi gestorven is,
om precies te zijn 3 oktober a.s. Onze paus Leo XIV heeft daarom dit jaar uitgeroepen
tot een Franciscusjaar.
Ja, mgr. Ariëns zou ons daar zeker aan herinneren, want naast het feit dat hij met hart
en ziel priester was van het aartsbisdom Utrecht - eerst als kapelaan in Enschede,
daarna als pastoor in Steenderen en vervolgens in dit mooie dorp aan Utrechtse
Vecht -, hij was ook lid van de Derde Orde van de H. Franciscus. Dat is de tak van de
Franciscanen - naast de orde van de Franciscanen zelf en die van de Clarissen -
waarvan zowel leken als bisdom-priesters en diakens lid konden en kunnen worden
om te leven in de geest van Sint Franciscus: door gebed, eenvoud, zorg voor Gods
schepping, door vrede te bewerken, zeker ook door gerechtigheid voor armen.
Het was paus Leo XIII - de paus die kapelaan en later pastoor Ariëns zeer inspireerde
door zijn sociale encycliek Rerum Novarum, waarin hij o.a. opkwam voor de rechten van
arbeiders, waaronder die van vele vrouwen en kinderen - die de Derde Orde van Sint
Franciscus zeer bevorderde en er zelf ook lid van was.
Pastoor Ariëns richtte hier in Maarssen ook een Derde Orde van Sint Franciscus op
waarvan zijn parochianen lid konden worden, om met elkaar - in het leven van alle dag,
ieder naar eigen vermogen - in de geest van Franciscus Christus na te volgen.
Hij liet zich daarom ook niet begraven in zijn toog met paarse sjerp die hoorde bij zijn
eretitel monseigneur maar in een eenvoudige Franciscaner habijt. Dit had hij in zijn
testament vastgelegd.
Hier in deze kerk - vlakbij het tabernakel – bevindt zich een houten beeld van de heilige
Franciscus. Het is uit de tijd van de Barok, dus van vóór de bouw van deze kerk.
Het zou mij niet verbazen als pastoor Ariëns er zorg voor heeft gedragen dat dit beeld
hier in de kerk kwam. Dit beeld toont de grote heilige Franciscus - die al sinds zijn
overlijden 800 jaar geleden ook wel de Alter Christus ofwel de Tweede Christus wordt
genoemd - niet zoals tegenwoordig vaak met vogeltjes en andere dieren - hoe
toepasselijk ook - maar uitdrukkelijk alleen met een eenvoudig houten kruis in zijn
handen.
Ja, Franciscus als Alter Christus, Tweede Christus, dat werd zijn bijnaam.
Daar wordt niet mee bedoeld dat Franciscus een tweede Verlosser is - dat is alleen
Christus - maar wel een Tweede Christus omdat hij tijdens zijn leven de stigmata
ontving - de kruiswonden van Christus in zijn lichaam - alsook vanwege de wijze van
navolging van Christus door Franciscus, geheel in overgave aan de Heer,
dusdanig dat de mensen in hem helemaal Christus herkenden.
Franciscus heeft gehoor gegeven aan wat Jezus in het evangelie van deze zondag zegt:
“Als iemand achter Mij aan wil gaan, moet hij zichzelf verloochenen en zijn kruis
opnemen en Mij volgen. Want wie zijn leven wil redden, zal het verliezen;
Maar wie zijn leven zal verliezen omwille van Mij, zal het vinden.”
Dat is nogal wat, welbeschouwd …Ja, het kan ons doen terugdeinzen, afschrikken.
Dat is zeker bij Petrus het geval - notabene hij, de eerste van de apostelen,
door Jezus, zo hoorden wij afgelopen zondag, nog wel de ‘steenrots’ genoemd
waarop de Heer Zijn Kerk wil bouwen en die van Hem de sleutels van het Rijk der
Hemelen kreeg! - zeker Petrus begint bij deze woorden te steigeren.
En misschien wij ook wel … ten minste als het bij-Jezus-willen-horen
meer voor ons is dan enkel dat Hij ons vrede geeft, vertroosting en kracht.
Jezus maakt Zijn leerlingen - ons dus - duidelijk dat wie Hem wil toebehoren
en volgen - niet zichzelf moet zoeken, al helemaal niet het comfort van een
fijne positie of het eigen gelijk, maar die moet zoeken naar wat de Heer wil
en die moet bereidt zijn daarvoor offers te brengen. Ja, echte liefde vraagt offers.
Jezus navolgen brengt pijn met zich mee, het kruis, veelal niet te zien voor anderen.
Het is het kruis van de trouw aan Hem, aan Zijn bedoeling met ons leven en Kerk-zijn
ook tegen de druk van een ander of van anderen in die iets anders willen.
Het is ook het kruis van de gehoorzaamheid. Dat woog voor mgr. Ariëns zeker ook zwaar
als hij en zijn bisschop verschillende inzichten hadden en hij niet de waardering en
erkenning kreeg van zijn bisschop of medepriesters kreeg die hij verlangde.
Eeuwen geleden had de profeet Jeremia al ingrijpend ervaren dat gehoor geven aan,
gehoorzaam zijn aan wat God wil, ook lijden met zich meebrengt. Niet voor niets
is aan zijn naam ons woord ‘Jeremiëren’ ontleend O, wat heeft de goede man zich
beklaagd omdat hij zeer te lijden had omwille van de opdracht die God hem had
gegeven: om Gods eigen mensen weer tot inkeer te brengen.
Jeremia lijkt te bezwijken onder die druk, die last, maar diep in zijn hart weet hij:
de Heer heeft het verlangen om Hem trouw te zijn in mijn hart gelegd.
En niets en niemand kan, mag en zal uiteindelijk aan de Heer zelf weerstaan.
Ook de apostel Paulus heeft het kruis gedragen omwille van Christus,
met alle lasten die zijn roeping hem bracht. Hij heeft vooral een innerlijke strijd gevoerd,
maar wilde in alles de wil van God verstaan en volbrengen. Hij spoort ons in de
tweede lezing aan dat ook wij dat doen en onszelf aan God geven.
Ja, Paulus wist dat dat voor iedereen verschillend is - een gehuwde heeft immers een
andere roeping en taak dan bijvoorbeeld hijzelf als ongehuwde omwille van Christus -
maar allen zijn wij geroepen om ons deel te hebben aan het dragen van het kruis van
Jezus. Dat zijn de trouw en de liefde die tezamen beeld zijn van de Heer.
Vandaag, broeders en zusters, vieren wij Ariënszondag en daarmee ook de start
van het vormings- en studiejaar van onze priesterstudenten. Tot hen richt ik mij nu
in het bijzonder:
Mannenbroeders, Marko, Ties, Ze en Sebastiaan,
God geeft jullie een jaar van vorming en studie als een groot geschenk
om te groeien, om verder te groeien in wat Hij met jullie leven voorheeft
en dat is bovenal de persoonlijke vriendschap die Hij in Christus met jullie
en ons allen is aangegaan, een vriendschap die Hij wil verdiepen, doen groeien,
meer en meer, opdat Hij, Zijn liefde, in jullie en in ons allen mag oplichten,
ja, meer en meer herkend mag worden, zoals bij Franciscus van Assisi,
zoals bij mgr. Ariëns. Zij mogen zeker ook jullie inspiratiebronnen zijn in dit komende
studie- en vormingsjaar. En natuurlijk in het bijzonder ook Maria, de Moeder Gods,
ons aller Moeder, die een bijzondere weerspiegeling is van God,
van Zijn onvergankelijke liefde en trouw voor ieder van jullie, voor ieder van ons.
Moge de Heer jullie diepste verlangen meer en meer vervullen alsook dat van ons
allemaal, om Hem met vreugde te volgen, toe te behoren en om Zijn liefde te
verspreiden. Dat is de navolging die Christus van ons vraagt.
Een bijzonder teken daarvan is ook de aanstelling tot acoliet die gegeven wordt
in ons aartsbisdom Utrecht aan de kandidaten voor de diaken- en priesterwijding.
Een acoliet - dat van oorsprong Griekse woord betekent volger of begeleider -
een acoliet assisteert een diaken, priester of bisschop bij de dienst aan het
altaar, voor de eucharistische liturgie, waar het eens volbrachte kruisoffer van Jezus op
Golgotha voor ons present komt onder de tekenen van brood en wijn,
Zijn lichaam en Bloed voor ons op het kruis gebroken en vergoten.
Jij, Marko, wordt nu aangesteld officieel als acoliet, een belangrijke stap op weg naar
die diaken- en de priesterwijding. Je ontvangt deze aanstelling nu aan het begin
van jouw pastoraal jaar, jouw stagejaar, in de parochies van De Meern,
Vleuten en Leidsche Rijn alsook die van IJsselstein, Nieuwegein en omgeving.
Dat deze aanstelling en de vervulling van de taken van de acoliet jou met grote
dankbaarheid en vreugde vervult, en het diepe verlangen in jouw hart om van Christus
te zijn, mag doen toenemen, ook als het kruis gedragen moet worden.
Dat Franciscus en mgr. Ariëns jou, jullie priesterstudenten en ons allen mogen helpen
om van harte en toegewijd Christus te volgen en Hem in onze naaste te dienen.
Onze paus Leo zegt daarover in zijn eerste pauselijke brief Dilexi te van vorig jaar
heel treffend over de heilige Franciscus, als inspiratie voor ons allen:
“Zijn leven was een zich voortdurend wegcijferen; van het paleis ((van zijn ouders) naar
de melaatse, van de welsprekendheid naar de stilte, van het bezit naar de totale gave.
Franciscus heeft geen sociale hulpdienst gesticht, maar een evangelische
broederschap. In de armen zag hij broeders en zusters en ervoer Hij de weergave van de
Heer. Zijn missie was bij hen te zijn door een solidariteit die afstanden overwon,
door een medelijdende liefde. Zijn armoede was relationeel: zij bracht hem ertoe
naaste te worden, gelijk, ja zelfde de mindere. Zijn heiligheid ontkiemde uit de
overtuiging dat men Christus alleen maar echt kan ontvangen,
wanneer je je edelmoedig geeft aan je broeders en zusters.
Amen.
Voorbede Ariënszondag
Na de oproep tot gebed door de bisschop:
Voor heel de Kerk; dat in ons hart altijd het verlangen mag branden
om de Heer te volgen en Hem in onze naaste te zoeken en te dienen. Laat ons bidden: …
Voor onze paus Leo en allen die de Heer geroepen heeft
voor een ambt of dienst in de Kerk;
dat zij – naar het voorbeeld van Maria, Franciscus en mgr. Ariëns –
anderen Christus mogen doen kennen. Laat ons bidden: …
Voor deze parochie, voor onze nieuwe pastoor Hans Hermens,
en voor alle parochies en plaatsen waar het Evangelie wordt verkondigd
in woord en daad; dat de Heer ons allen zijn zegen en bezieling geeft. Laat ons bidden: …
Voor roepingen tot christelijke huwelijken en gezinnen,
tot het priesterschap, het diaconaat en het religieuze leven,
voor catecheten en diaconaal assistenten
en voor allen die daartoe een opleiding of vorming ontvangen,
in het bijzonder aan het Ariënsinstituut. Laat ons bidden: ….
Voor onze wereld, vooral voor hen die lijden onder oorlog, geweld, armoede
of natuurrampen; om kracht en een veilige en vredevolle toekomst. Laat ons bidden: …
Voor de intenties van deze viering …
en voor wat wij in stilte nu aan de Heer voorleggen … (even stilte houden.)
Bisschop sluit af.
Alphons Ariëns herdenking op zondag 30 augustus 2026 te Maarssen
MAARSSEN
Sinds zijn overlijden op 7 augustus 1928 bestaat in Maarssen de traditie om Alphons Ariëns te gedenken rond zijn sterfdag. Omdat deze datum midden in de vakantie valt, is de gedachtenisviering verplaatst naar de laatste zondag van augustus. Dit jaar is de Ariënsdag op zondag 30 augustus.
Voor wie mee wil doen aan de stille bedevaart naar het graf van Ariëns is er verzamelen en vertrek om 08.30 uur vanaf de H. Hartkerk aan de Breedstraat 3 te Maarssen. Om 9.00 uur is er op de rk begraafplaats Beeresteijn, Straatweg 27, 3606 CV Maarssen een korte gebedsdienst bij het graf van Alphons Ariëns. Na afloop kunnen de deelnemers terug wandelen naar de H. Hartkerk.
In de entree van de H Hartkerk is naast de ingangsdeur rechts in de hoek van de Mariakapel het Ariëns beeld geplaatst, dat het Ariëns-Comité in 2022 aan de H Hartgemeenschap van Maarssen heeft geschonken. Dit beeld staat op Ariënsdag voor in de kerk. De plechtige Eucharistieviering in de H. Hartkerk begint om 10.00 uur. De voorganger in beide vieringen is Mgr. H. Woorts, hulpbisschop van het aartsbisdom Utrecht. Tevens wordt met deze viering het studiejaar van de priesteropleiding aan het Ariëns Instituut in Utrecht geopend. Na afloop van de viering is er gelegenheid om elkaar te ontmoeten achter in de kerk.
Mocht u fysiek niet mee kunnen doen aan Ariënszondag, dan kunt u digitaal meedoen via de livestream van de H. Hartkerk. U kunt Alphons Ariëns biddend vragen te bemiddelen voor een gunst en u kunt bidden voor zijn zaligverklaring.
Alphons Ariëns (1860-1928) was priester van het aartsbisdom Utrecht en lid van de Derde Orde van St. Franciscus. Als kapelaan in Enschede (1886-1901), pastoor in Steenderen (1901-1908) en pastoor te Maarssen (1908-1926) heeft hij zich ingezet voor het welzijn van arbeiders, de positie van vrouwen en het bestrijden van alcoholisme in de geest van de katholieke sociale leer. De Apostolische fase van het zaligverklaringsproces van Alphons Ariëns is in Rome nog altijd gaande. Voor meer informatie over Alphons Ariëns zie www.arienscomite.nl
Het Ariëns-Comité
Preek Mgr T. Hoogenboom Ariënsherdenking Enschede
16 november 2025, Zondag 33 (C)
Pelgrims van Hoop
Inleiding
Broeders en zusters,
Het Heilig Jaar dat paus Franciscus heeft aangekondigd draagt het motto Pelgrims van Hoop.
Wij worden als pelgrims van hoop, samen onderweg, gedragen door de zon van gerechtigheid, verbonden door de liefde van Christus, en geïnspireerd door het voorbeeld van de Dienaar Gods Alphons Ariëns.
Moge dit Heilig Jaar ons allen sterken, zodat wij werkelijk pelgrims van hoop zijn: mensen die leven vanuit Gods belofte, die elkaar dragen, en die bouwen aan een wereld waarin Gods licht zichtbaar wordt en wordt doorgegeven
Preek
Broeders en zusters,
Als pelgrims zijn wij onderweg, wij zijn niet thuis in deze wereld, maar op reis naar God. Het pelgrimeren is niet slechts een fysieke tocht, maar een geestelijke weg, een levenshouding.
En hoop is het licht dat ons pad verlicht. Hoop is geen vluchtige emotie, maar een deugd, een goddelijke kracht die ons draagt. Vandaag horen wij in de lezingen hoe God ons uitnodigt om juist in tijden van beproeving pelgrims van hoop te zijn.
Wij zijn mensen die niet stilstaan, maar die zich laten leiden door een belofte die groter is dan wijzelf. Hoop is het licht dat ons pad verlicht, het kompas dat ons richting geeft, het anker dat ons vasthoudt wanneer stormen ons dreigen te overspoelen. Hoop is geen vluchtige emotie, geen oppervlakkig optimisme dat kan breken bij tegenslag, maar een goddelijke deugd, een kracht die ons draagt en die ons telkens opnieuw doet opstaan.
Als pelgrims kunnen tegenslag en duisternis ons pad kruisen. De profeet Maleachi spreekt over de dag van de Heer als een vuur dat alles zuivert en als een zon die genezing brengt: “Voor u die mijn Naam vreest, zal de zon van gerechtigheid opgaan, met genezing onder haar vleugels.” Het beeld van de zon is een beeld van hoop: na de nacht komt de dag, na de duisternis straalt het licht.
Hoop is weten dat het kwaad niet het laatste woord heeft, maar dat Gods gerechtigheid zal doorbreken. Het vuur dat zuivert kan ons beangstigen, maar het is tegelijk een teken dat God niet berust in het kwaad. Hij wil ons vernieuwen, ons reinigen, ons genezen. Hoop is dus niet blind voor lijden, maar ziet er doorheen naar de belofte van nieuw leven.
Paulus schrijft aan de christenen van Tessalonica dat hij moed put uit hun standvastigheid en bidt dat hun liefde overvloedig mag groeien. Hoop is hier niet alleen een persoonlijke kracht, maar een wederzijdse bemoediging. Wij dragen elkaar, wij houden elkaar staande. Hoop leeft in de gemeenschap, in de Kerk, waar wij elkaar optillen wanneer iemand dreigt te vallen.
Hoop is relationeel: zij bloeit in de ontmoeting, in het samen dragen van lasten, in het samen vieren van vreugde. Paulus laat zien dat hoop niet slechts een innerlijke houding is, maar een dynamiek die de gemeenschap levend houdt.
En Jezus zelf spreekt in het evangelie over de verwoesting van de tempel en over vervolgingen. Hij zegt: “Geen haar van uw hoofd zal verloren gaan. Door standvastigheid zult u uw leven winnen.” Wat een krachtige belofte!
Hoop is hier volharding, trouw blijven, ook wanneer alles lijkt te wankelen. Hoop is vertrouwen dat God ons vasthoudt, zelfs wanneer de fundamenten van ons bestaan schudden. Het is de zekerheid dat wij niet vallen in de leegte, maar dat wij gedragen worden door een liefde die sterker is dan dood en verwoesting.
Paus Franciscus zegt over het Heilig Jaar: “Het Jubileum zal ons sterken in het geloof, ons helpen de Verrezen Christus midden in ons leven te herkennen en ons veranderen in pelgrims van de christelijke hoop.” Hoop is een anker, stevig vastgehouden, dat ons verbindt met Christus.
Paus Leo XIV benadrukte dat echte hoop niet teleurstelt, omdat zij geworteld is in Christus’ opstanding. Optimisme kan breken, maar hoop blijft, omdat zij uit God komt. Hier raken wij aan de kern van de christelijke traditie: hoop is een goddelijke deugd. Samen met geloof en liefde richt zij ons hart op God. Zij geeft ons de kracht om te leven vanuit Gods belofte van eeuwig leven, ook wanneer wij door beproevingen gaan. Zij is geen illusie, maar een zekerheid: God is trouw, en wie op Hem vertrouwt, zal niet beschaamd worden.
Thomas van Aquino zegt “Hoop is de deugd waardoor wij, gesteund door het goddelijke, de eeuwige zaligheid verwachten.” Dit citaat laat zien dat hoop een goddelijke kracht die ons optilt boven onszelf. Hoop is een deugd die ons hart richt op het eeuwige leven, maar die tegelijk ons handelen in het heden bezielt. Zij is een brug tussen heden en toekomst, tussen aarde en hemel, tussen ons beperkte bestaan en Gods oneindige trouw.
Ariëns wist dat Gods belofte van gerechtigheid niet alleen voor de hemel was, maar ook zichtbaar moest worden in de samenleving. Hij gaf handen en voeten aan hoop, door concrete daden van liefde en solidariteit.
In de apostolische exhortatie Dilexi te van paus Leo XIV wordt benadrukt dat werken van barmhartigheid niet slechts losse daden van liefdadigheid zijn, maar wezenlijke uitingen van het christelijk geloof. Het gaat om het herkennen van Christus in de armen, zieken en gemarginaliseerden, en om een actieve inzet voor hun waardigheid.
Al meer dan een eeuw geleden gaf Alphons Ariëns hier in Nederland een concreet voorbeeld van: hij zag de sociale nood van arbeiders in de textielindustrie en zette zich in voor hun rechtvaardige behandeling. Hij richtte vakverenigingen op, stimuleerde coöperaties en pleitte voor betere arbeidsomstandigheden. Daarmee verbond hij katholieke spiritualiteit met sociale actie en structurele hervorming. Zijn werk laat zien dat barmhartigheid niet beperkt blijft tot persoonlijke zorg, maar ook vraagt om maatschappelijke verandering. Zo komen de oproep van Dilexi te en de inzet van Ariëns samen in een visie waarin geloof en gerechtigheid hand in hand gaan, gericht op een menswaardige samenleving. Zo zien wij dat hoop altijd verbonden is met actie.
Broeders en zusters, wij leven vandaag in een wereld vol onzekerheid: oorlogen, klimaatcrisis, ongelijkheid. Juist nu is hoop nodig. Niet een oppervlakkig optimisme, maar de diepe hoop die geworteld is in Christus.
Hoop die ons doet volharden, die ons geïnspireerd door de Dienaar Gods Alphons Ariëns doet werken aan gerechtigheid, die ons elkaar doet bemoedigen. Hoop die ons maakt tot pelgrims, onderweg naar God, maar ook onderweg naar een wereld waarin Gods gerechtigheid zichtbaar wordt.
Wij kunnen leren van Ariëns dat hoop niet alleen een innerlijke kracht is, maar ook een sociale kracht. Hoop schept gemeenschap, hoop bouwt bruggen, hoop bevordert solidariteit. Hoop maakt ons tot pelgrims die niet alleen naar de hemel kijken, maar ook naar de aarde, en die Gods belofte zichtbaar maken in concrete daden.
Zo worden wij pelgrims van hoop, samen onderweg, gedragen door de zon van gerechtigheid, verbonden door de liefde van Christus, en geïnspireerd door het voorbeeld van Alphons Ariëns.
Amen.
Ariënsherdenkingsviering in de Jacobuskerk Enschede
Ariëns Comité 2025
Graag willen wij u in het kort een overzicht geven van een aantal van onze activiteiten in het afgelopen jaar.
- We hebben in Maarssen eind augustus de herdenkingsviering gehouden op de begraafplaats bij het graf van Alphons Ariëns en in de H Hartkerk.
- We gebruiken een nieuw relikwie gedachtenisprentje van Alphons Ariëns en gebruiken de hernieuwde gebedsfolder. Bidprentjes en folders zijn achterin de kerk op onze stand verkrijgbaar. De vertalingen in het Engels en Italiaans vindt U op onze website: www.arienscomite.nl.
Dit jaar zijn is de achtste Ariëns Prijs voor Diaconie 2025 uitgereikt. Op 25 oktober zijn uit 32 genomineerden twee winnaars uit de bus gekomen en een PublieksPrijs. Alle informatie en foto’s staan ook op de website van het Aartsbisdom onder Ariëns Prijs voor Diaconie.
- De Ariëns Lezing 2025 is dit jaar gehouden in Enschede op 19 september in het kader van 700 jaar Enschede. Dick Buursink heeft ons via het verhaal van zijn grootvaders meegenomen naar de sociaal economische omstandigheden van de tijd, waarin Alphons Ariëns zijn sociale acties opzette in Enschede. U kunt het verhaal lezen op onze website.
- Wij vertellen u elk jaar over de voortgang van het proces tot zaligverklaring in Rome. We zijn doende met het schrijven van een nieuwe Positio Causae. Inmiddels zijn vijf hoofdstukken klaar, vertaald en goedgekeurd. Aan het laatste hoofdstuk wordt gewerkt. Met de relator zijn alle documenten vergeleken tussen Rome en ons hier in Nederland. De aartsbisschop gaat twee kerkelijke Commissies instellen, die het gebruik van de historische bronnen toetst en nagaat of er geen formele cultus is rond Alphons Ariëns. We hopen alle werk in 2027 te kunnen afronden.
Sinds de oprichting in 1893 door kapelaan Alphons Ariëns heeft de Leo Harmonie in Enschede vele herdenkingen rond Ariëns opgeluisterd met haar muzikale klanken. Helaas eindigt het verhaal van de Harmonie dit jaar omdat besloten is tot opheffing. Er is te weinig aanwas van jonge leden. Daarom is het fijn dat enkele leden van de Harmonie dit jaar nog de Ariënsgedachtenisviering muzikaal willen ondersteunen.
- We ontvingen dit jaar diverse kunstvoorwerpen m.b.t. Ariëns en andere bijdragen voor ons Ariëns archief en bezochten verschillende mensen rond hun devotie voor Ariëns.
- Oproep tot getuigenis van devotie. Van zowel levende devotie tot Ariëns als van bijzondere tekenen op voorspraak van Alphons Ariëns wil het Ariëns-Comité getuigenissen inzamelen.. Het Ariëns-Comité ontvangt graag uw brief, voorzien van volledige naam en contactgegevens, waarin u getuigenis geeft over de devotie, het geloof, de voorspraak, de ontvangen gunst.
- De belangstelling voor Ariëns groeit. We hebben aanwijzingen dat de devotie tot Ariëns is toegenomen, zelfs internationaal. De Maria-Ariëns kapel in deze kerk trekt vele bezoekers. U kunt meehelpen door uw gebed of uw voorspraak bij Alphons Ariëns.
Het Ariëns-Comité november 2025
Ariënsherdenking in Enschede op 16 november.
LANDELIJKE ARIËNS-HERDENKING 2025
Sinds zijn overlijden op 7 augustus 1928 bestaat in Maarssen de jaarlijkse traditie om Alphons Ariëns te gedenken rond zijn sterfdag. In de jaren tachtig van de vorige eeuw is besloten om de landelijke Ariëns herdenking ook te vieren in Enschede, en wel in de Jacobuskerk, waar Alphons Ariëns vijftien jaar als kapelaan gewerkt heeft.
De jaarlijkse Ariënsgedachtenis-viering zal dit jaar weer plaatsvinden op de derde zondag van november, te weten 16november a.s. Zoals gebruikelijk wordt deze eucharistieviering gehouden in de Sint Jacobus de Meerdere-kerk aan de Oude Markt 1 te Enschede. Aanvang 11.00 uur.
De celebranten zullen zijn mgr. Th.C.M. Hoogenboom, hulpbisschop van het aartsbisdom Utrecht, en P. Kuipers, pastoor van de samenwerkende parochies van Zuidoost-Twente. Zij zullen worden geassisteerd door de diakens Th.H.M. Reuling ofs (Didam) en J.A.M. Nieuwenhuis (Baarn).
Muzikale medewerking verleent o.a. Het Binnenstads Jacobus koor.
Het thema van de viering is: “Pelgrims van hoop”, daarmee aansluitend bij het Heilig Jaar 2025.
Na de H. Mis is iedereen welkom in het parochiecentrum achter de kerk voor een informeel samenzijn. Er zullen ook boeken en kaarsen te koop zijn.
U bent van harte uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de Ariëns herdenking 2025.
Alphons Ariëns (1860-1928) was priester van het aartsbisdom Utrecht en lid van de Derde Orde van St. Franciscus. Als kapelaan in Enschede (1886-1901), pastoor in Steenderen (1901-1908) en pastoor te Maarssen (1908-1926) heeft hij zich ingezet voor het welzijn van arbeiders, de positie van vrouwen en het bestrijden van alcoholisme, in de geest van de katholieke sociale leer. Voor meer informatie over Alphons Ariëns zie www.arienscomite.nl
Hoogachtend,
het Ariëns Comité